Яқин Шарқдаги кескинликнинг чўзилиб кетиши Форс кўрфази давлатларини жиддий иқтисодий синовга дуч келтирмоқда. Ҳўрмуз бўғозидаги чекловлар нефт экспортига зарба бериб, минтақанинг асосий даромад манбаини издан чиқарди.

Саудия Арабистони, Қатар, Кувайт ва Бирлашган Араб Амирликлари каби давлатлар учун нефт экспорти — бюджет барқарорлигининг асосий омили ҳисобланади. Айни пайтда эса ушбу тушумлар кескин қисқариб, умумий йўқотишлар 45–70 миллиард долларга баҳоланмоқда. Бу фақат энергетика соҳаси билан чекланиб қолмай, хизматлар секторига ҳам таъсир қиляпти: масалан, Дубайда туризм сезиларли пасайди.

Молиявий босим кучайган бир пайтда, кўрфаз давлатлари АҚШдан доллар своп линиялари орқали ёрдам сўрамоқда. Бу механизм марказий банкларга тезкор доллар ликвидлигини таъминлаб, банк тизимидаги босимни юмшатишга хизмат қилади. Нефтдан келадиган валюта оқими камайган шароитда бундай қўллаб-қувватлаш стратегик аҳамиятга эга.

Вашингтон учун ҳам бу масала бирёқлама эмас. Бир томондан, молиявий бозорларда беқарорликни олдини олиш, АҚШ активларининг оммавий сотилишини чеклаш муҳим. Иккинчи томондан эса, бой кўрфаз давлатларини қутқариш ички сиёсий баҳсларни кучайтирмоқда. АҚШ президенти Доналд Трамп бу давлатларга ёрдам беришга тайёрлигини билдирган бўлса-да, мухолифат буни қиммат ва сиёсий жиҳатдан баҳсли қарор сифатида баҳоламоқда.

Умуман, вазият Форс кўрфази давлатларининг нефтга юқори даражада боғлиқлиги қандай хавфлар туғдиришини яна бир бор намоён қилди. Геосиёсий омиллар кучайган шароитда иқтисодий диверсификация ва молиявий барқарорлик масалалари янада долзарб аҳамият касб этмоқда.